“Sam i Dave kopią dół” Mac Barnett

Zdarzają się książki, w których, mimo dużej ilości tekstu, nie znajdziemy żadnej ciekawej myśli. I odwrotnie, takie, w których słów jest niewiele, a treści całe morze. Genialnie proste, niebanalne, do których chce się wracać i o których się nie zapomina. Do nich z całą pewnością należy “Sam i Dave kopią dół” Mac Barnetta. To bardzo krótka historia, która w pierwszej chwili wydaje się lekka i prosta, a w rzeczywistości jest bardzo intrygująca. Oszczędna w słowa, a jednocześnie pełna niuansów i niejednoznaczna.
Dwaj chłopcy, Sam i Dave, przekopują ziemię, aby znaleźć coś spektakularnego. Raz kopią pionowo w dół, raz w bok, później rozdzielają się i znów kopią razem, ale nic nie znajdują. Nie mają żadnej mapy, dlatego błądzą po omacku, kilkakrotnie omijając ukryte w ziemi skarby. Czytelnik, który dzięki ilustracjom widzi dużo więcej, może tylko łapać się za głowę, gdy kolejny raz, zaledwie o centymetry, chłopcy mijają drogocenne kamienie. Nawet pies, który im towarzyszy, pokazuje właściwy kierunek kopania, ale na próżno. Gdy więc staje się jasne, że Sam i Dave nie znajdą skarbu, niespodziewanie zdarza się coś niezwykłego. Coś co zaskoczy nie tyko chłopców, ale i czytelnika. Pojawi się wiele pytań, na które sami sobie będziemy musieli odpowiedzieć. I chociaż znjadziemy dyskretne podpowiedzi w ilustracjach, to od nas zależeć będzie interpertacja zdarzeń. A możliwości jest sporo, bo tę historię można tłumaczyć na wiele sposobów. Dosłownie albo metaforycznie. Można więc zatrzymać się na konkretnej treści albo wyjść poza nią i szukać różnych symboli, znaczeń, kontekstów. Wyjątkowość tej książki to właśnie jej uniwersalność i wielopoziomowość, dzięki której czytelnik w każdym wieku i o różnej wrażliwości znajdzie coś dla siebie. Nie byłoby to w pełni możliwe bez świetnych, ascetycznych w formie i kolorze ilustracji Klassena. Ich kapitalnej symbiozy z tekstem, subtelnego współtworzenia narracji, ważnych szczegółów, wizualnych dygresji.
Specyficzny humor i ironia historii o szukaniu czegoś spektakularnego, jej zagadkowość i wielowymiarowość, ilustracje, które nie są  zwykłym dodatkiem do książki, ale które czyta się razem z tekstem – wszystko to razem wzięte jest fantastyczną pożywką dla wyobraźni czytelnika i spektakularnym przeżyciem.

ilustracje Jon Klassen
przekład Katarzyna Domańska
oprawa twarda, format 20 x 27 cm, 40 stron
Wydawnictwo Dwie Siostry, 2016
książka dla dzieci w wieku 3 +

Podobne książki:
      

One response

  1. Świetnie to napisałaś. Bardzo lubię Klassena. „Gdzie jest moja czapeczka?” to był u nas hit 🙂 W sumie nie wiem, jak to możliwe, że ciągle nie mamy „Sam i Dave kopią dół”. Tyle książek na liście…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *