„Czy umiesz gwizdać, Joanno?” Ulf Stark

czy umiesz gwizdać joannoW latach 30-tych ubiegłego wieku piosenka „Czy potrafisz gwizdać, Joanno?” była przebojem niemal w całej Europie. Po polsku zaśpiewali ją w duecie Eugeniusz Bodo i Lucyna Szczepańska. To bardzo radosna piosenka, przy której aż chce się tańczyć, ale czy wypada nucić ją nad trumną bliskiej osoby? Zdaniem Ulfa Starka, który uczynił z niej motyw przewodni swojej opowieści, jak najbardziej. „Czy potrafisz gwizdać, Joanno?” to piosenka, która towarzyszy mieszkającemu w domu starców Nilsowi i jego wspomnieniom o żonie Joannie. Ale gdy pewnego dnia zjawia się u niego mały Bertil i wybiera na swego dziadka, piosenka nabiera nowego znaczenia. Zarówno staruszek, jak i chłopiec, wchodzą w swoje nowe role z entuzjazmem i radością. Nie brakuje wspólnych spacerów, żartów, niespodzianek, wypowiadanych na głos marzeń i tęsknot. Bertil chciałby umieć gwizdać tak samo jak Nils. Kiedy mimo prób nic z tego nie wychodzi, chłopiec obiecuje, że gdy znów się spotkają, będzie umiał gwizdać. Ćwiczy więc długo i wytrwale, a gdy wreszcie udaje mu się zagwizdać ulubioną melodię Nilsa, okazuje się, że ten właśnie odszedł… „Czy umiesz gwizdać, Joanno?” to wzruszająca opowieść o przyjaźni i dzieleniu się sobą, o pięknie życia i nieuchronności śmierci. Napisana prosto i bez wielkich słów, za to z wielką siłą. Wzrusza, ale także rozbawia subtelnym humorem, dzięki czemu zamiast pozostawiać w smutku, zmusza do uśmiechu przez łzy.

przekład Katarzyna Skalska
ilustracje Anna Höglund
48 stron, oprawa twarda, format 17,5 x 21,5 cm
Wydawnictwo Zakamarki, 2008
książka dla dzieci w wieku 6+

Podobne książki:
jak tatam  Babcia-na-jablonim  wpogonim

3 responses

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *